„Najlepszym prezentem, jaki możesz dać swojemu dziecku, jest Twój czas”. -- Kevina Steina
Naprawdę wartościowa relacja rodzic-dziecko opiera się na wysokiej jakości towarzystwie i właściwych wskazówkach w codziennym życiu, a nie na drogich materiałach i efektownych doświadczeniach z podróży.
W dobie materializmu wielu ojców błędnie wierzy, że drogie zabawki lub luksusowe wycieczki zapewnią ich dzieciom najlepsze dzieciństwo.
Trudno sobie wyobrazić, że tak naprawdę dzieci pragną szczerego towarzystwa rodziców i tych pozornie zwyczajnych, ale pełnych drobiazgów.
Trochę prawdziwej historii, która moim zdaniem obrazowo to ilustruje.
W zeszłym roku w każde weekendowe popołudnie moja córka i ja będziemy budować w domu ceglany zamek. Zamek kilka razy się walił, ale zamiast się zniechęcić, śmialiśmy się i próbowaliśmy dalej.
Kiedy zamek z klocków wreszcie stanął w salonie, zobaczyłam twarz mojej rocznej córeczki przepełnioną dumą i radością. W tym momencie moja córka nagle zrozumiała, że nie liczy się wysokość zamku, ale proces, przez który razem przeszliśmy.
Kiedyś jechałem na hulajnodze elektrycznej, żeby zabrać ją do szkoły, a córka powiedziała mi, że to jedno z jej najcenniejszych wspomnień z dzieciństwa.
Ta moja podnosząca na duchu historia potwierdza słynne słowa amerykańskiego poety Carla Sandburga: „Dziecko jest żywym wierszem”. A my, jako ojcowie, jesteśmy współtwórcami tego wiersza.
Dzieci tak naprawdę pragną często nie drogich zabawek czy luksusowych wycieczek, ale szczerego towarzystwa rodziców i pozornie zwyczajnych, ale ciepłych drobiazgów w życiu.
Wielu rodziców zawsze stara się zabierać swoje dzieci do zabawy wszędzie: chodzić do pobliskich parków rozrywki i centrów handlowych, zatrzymywać się w ekskluzywnych hotelach i odwiedzać najważniejsze malownicze miejsca.
Dzieci rzeczywiście są bardzo szczęśliwe, ale czy w porównaniu z tymi „wielkimi scenami” ich zaangażowanie i kreatywność podczas zabawy kamieniami, owocami i zabawą w dom na dole we własnej społeczności lub przy wjeździe do wioski są nieporównywalne?
Słynny psycholog Piaget powiedział kiedyś: „Dzieci rozumieją świat poprzez zabawę”.
Powtarzając to, Maria Montessori również zauważyła: „Zabawa jest dziełem dziecka”.
Tak naprawdę dzieciom jest obojętne, gdzie się bawić, bardziej pragną wysokiej jakości towarzystwa rodziców i doświadczenia małych rzeczy w życiu.
W rzeczywistości istnieje wiele drobnych działań, które mogą poprawić relacje między ojcami i dziećmi. Małe rzeczy, które można zrobić z dziećmi, mogą stać się pięknymi wspomnieniami z dzieciństwa dzieci, takimi jak:
Idź na rynek i dowiedz się o składnikach i cenach.
Odwiedź muzea, muzea nauki i technologii oraz galerie sztuki.
Załóż małe stoisko i poznaj biznes.
Zabierz swoje dzieci do fabryki i poznaj linię produkcyjną.
Graj razem w zabawki edukacyjne, takie jak pionowa łamigłówka liczbowa, maszyna do szybkiej gry typu push, maszyna do gier Super Blocks, robot gliniarzy w sprayu, wyścigi kaskaderskie w sprayu, inteligentna elektroniczna maszyna do gier planszowych i inne zabawki, aby rozwijać zdolności poznawcze dzieci w procesie zabawy.
Nic dziwnego, w życiu jest wiele takich drobnych czynności. Te pozornie proste zajęcia mogą w subtelny sposób rozwijać umiejętności życiowe dzieci, wzmacniać relacje rodzic-dziecko, pobudzać kreatywność, kultywować świadomość społeczną i budować pewność siebie.
Jak powiedziała Jane Austen: „Miłość nie wyraża się w pustych słowach, ale w szczerych czynach w ciągu naszego codziennego życia”.
Zamiana zainteresowań w talent: kontratak „nastolatka uzależnionego od Internetu”
W procesie wychowywania dzieci rodzice często martwią się o niektóre zainteresowania swoich dzieci, szczególnie w dzisiejszej erze cyfrowej wiele dzieci jest uzależnionych od gier wideo.
Wczorajsza historia sukcesu „Black Myth: Wukong” zapewnia nam nową perspektywę.
Założyciel gry, Feng Ji, widziałem w mediach społecznościowych, że był kiedyś „nastolatkiem uzależnionym od Internetu”:
Na studiach był „złym uczniem” i był uzależniony od gier.
Aby zagrać w „World of Warcraft”, zrezygnował z możliwości przystąpienia do podyplomowego egzaminu wstępnego.
Uczynił kawiarnię internetową swoim domem, wydał wszystkie swoje oszczędności i musiał pożyczać pieniądze, aby zarobić na życie.
Być może to właśnie ta miłość do gier ostatecznie doprowadziła go na ścieżkę tworzenia gier.
Przekształcił swoje zainteresowania w umiejętności zawodowe i ostatecznie stworzył „Czarny mit: Wukong”, który wywołał światową sensację i został okrzyknięty „pierwszą na świecie grą 3A, która zdobyła 10 punktów”.
Inspiracja dla nas:
Nie odmawiaj łatwo zainteresowań dziecka: pozornie bezużyteczne hobby może stać się kamieniem węgielnym przyszłej kariery.
Poradnictwo jest gorsze niż tłumienie: zamiast powstrzymywać ich na siłę, lepiej poinstruować ich, aby zastanowili się nad zasadami, które za nimi stoją.
Zachęcaj do innowacyjnego myślenia: wspieraj dzieci w przekształcaniu ich zainteresowań w twórcze zajęcia.
Pielęgnuj koncentrację i wytrwałość: sukces często wynika z obsesji na punkcie czegoś i długotrwałej wytrwałości.
Zwróć uwagę na umiejętności interdyscyplinarne: rozwijaj wszechstronne umiejętności i kładź podwaliny pod przyszły rozwój.
Jak więc możemy lepiej towarzyszyć naszym dzieciom?
Nie przestawaj się uśmiechać: odłóż zgorzkniałą i ponurą twarz i zarażaj swoje dzieci ciepłym uśmiechem.
Kontroluj głośność: krytykując, używaj niskiego tonu, a dzieci chętniej to zaakceptują.
Daj przykład: działania rodziców są bardziej przekonujące niż słowa.
Ciesz się procesem: nie zawsze dąż do doskonałych rezultatów, naucz się cieszyć każdą chwilą ze swoimi dziećmi.
Istota wychowania, czy to miłość, czy wstręt, kryje się w głośności mowy rodziców.
Jak powiedział Lin Yutang, słynny chiński pisarz: „Życie jest po prostu przypadkowym cudem. Musimy cenić teraźniejszość i cieszyć się każdą chwilą życia”.
Czy w procesie towarzyszenia dzieciom w dorastaniu rodzice nie odkrywają siebie na nowo i nie doświadczają piękna życia?
Pracujmy razem, aby zapanować nad tym „przypadkowym cudem” naszymi sercami i stworzyć naszym dzieciom dzieciństwo pełne miłości i radości! Jak powiedział Tagore: „Życie nie jest świecą, ale lampą”.
Tatusiowie muszą zapalić tę jasną lampę w życiu swoich dzieci i oświetlić im drogę do przodu.
